تقریبا نیمی از موارد ناباروری مربوط به مردان است، چندین علل اصلی برای ناباروری مردان وجود دارد اما بسیاری از موارد آن ایدیوپاتیک هستند که نشانگر درک غیردقیق فرایند اصلی اسپرماتوژنز و میکانیسم های تنظیم کننده مربوط به آن است. اخیرا توجه به سمت موارد ژنتیکی جلب شده با گسترش یک حوزه جدید ابزارهای تکنیکی مدرن مشخص شده است که ژنها نقش مهمی در ایجاد ناباروری مردان دارند.دلایل ژنتیکی ناباروری مردان از ناهنجاریهای کروموزومی تا اختلالات تک ژنی را شامل می شوند. مطالعات مختلف در سطح ژنومی نشان می دهند که اختلال در سازمان دهی مواد ژنتیکی در اسپرم به طور عکس مرتبط با پتانسیل بارورسازی آن هستند.مطالعات مختلف بیان می کنند که شکست های رشته DNA در مردان نابارور بیشتراست. استفاده از آسیب DNA اسپرم به عنوان یک مارکر تشخیصی و پیش آگاهی در کلینیک های باروری انسانی به طور گسترده ارزیابی شده است و نشانگر همبستگی امیدبخش آن با ناباروری است. کاهش تحریک اسپرم پس از کاهش تعداد اسپرم یکی از دلایل اصلی ناباروری مردان است.اسپرم درطول دهانه رحم برای رسیدن به محل لقاح بوسیله حرکات قوی مژک مانند حرکت می کندکه انرژی این حرکت بوسیله میتوکندری اسپرم تامین میشود. باتوجه به اینکه اسپرم فقط بوسیله انرژی گلیکولیزی زنده می ماند، بنابراین شدیدا وابسته به متابولیسم اکسیداتیو برای داشتن فیزیولوژی نرمال و عملکرد طبیعی است ، میتوکندری در قسمت وسط اسپرماتوزوای بالغ پستانداران وجود دارد. این نکته که یک سلول بسیار کوچک و تمایز یافته دارای میتوکندری است که هرگز تبدیل به بخشی از زایگوت (تخم) نمی شود