هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی رابطه بین رهبری اخلاقی و توانمندسازی کارکناندانشگاه آزاد اسلامی واحد ارسنجان انجام بود. از اینرو تعداد80 نفر(52 نفر مرد و 28 نفر زن) به روش تصادفی انتخاب و با استفاده از پرسشنامه های مربوطه مورد ارزیابی قرار گرفتند. این پژوهش از حيث هدف، کاربردي و از حيث نحوه گردآوري داده ها، پژوهشي توصيفي(غیرآزمایشی) و از نوع مطالعات ميداني به شمار مي‌آيد و از حيث ارتباط میان متغيرهاي تحقيق، بر نوعي رابطه همبستگی دلالت دارد. روش انجام این تحقيق، پيمايشي است که مهمترين مزيت آن، قابليت تعميم نتايج به دست آمده مي‌باشد. از پرسشنامه رهبری اخلاقی دهوق و دن هارتگ(2009) وپرسشنامه توانمندسازي اسپریتزر( 1995) استفاده گردید. چهار فرضیه مطرح و سعی شد با استفاده از روش ضریب همبستگی پیرسون به آنها پاسخ داده شد.نتایج نشان داد که، بین رهبری اخلاقی و توانمندسازی رابطه معنی داری وجود ندارد. رابطه بین بین انصاف و توانمندسازی غیر معنی دار است. رابطه معنی داری بین شفاف سازی و توانمندسازی وجود ندارد. رابطه بین تسهیم قدرت و توانمندسازی غیر معنی دار است.